مهران کریمی ناصری در شهرک شرکت نفت ایران و انگلیس واقع در مسجد سلیمان به دنیا آمد. پدرش پزشک بود که در این شرکت کار می‌کرد. ناصری گفت که مادرش پرستاری از اسکاتلند بود که در همان محل کار می‌کرد. او در سپتامبر ۱۹۷۳ وارد بریتانیا شد تا دوره سه ساله مطالعات یوگسلاوی را در دانشگاه برادفورد بگذراند.[۶]

او، پس از تحصیل در انگلستان و بازگشت به ایران، در سال ۱۹۷۷ توسط ساواک دستگیر شد و سپس به خارج فرار کرد و در بلژیک به‌عنوان پناهندهٔ سیاسی پذیرفته می‌شود. اما به عشق یافتن پدر به انگلستان می‌رود و در مسیر فرار مدارک شناسایی‌اش را نابود می‌کند تا در آن‌جا پناهندگی بگیرد. انگلیسی‌ها او را به‌خاطر نداشتنِ مدارک شناسایی به بلژیک، و بلژیکی‌ها او را دوباره به انگلستان بازمی‌گردانند. در این رفت‌وآمدها سرانجام هشتم اوت ۱۹۸۸ از فرودگاه شارل دوگل پاریس سر بیرون می‌آورَد. این بار اما ازآن‌جاکه فاقد مدارک شناسایی بوده، فرانسوی‌ها نمی‌توانند او را به کشوری که از آن آمده‌بود، برگردانند.

مهران کریمی ناصری از آن تاریخ ۱۹۸۸ تا اوت ۲۰۰۶، یعنی به‌مدت هجده سال، ساکن سالنِ ترمینالِ فرودگاه شارل دوگل پاریس شد. در سال ۱۹۹۹ یک وکیل فرانسوی موفق شد برای او اجازهٔ اقامت بگیرد، اما او با این استدلال که «من مهران کریمی ناصری نیستم، بلکه سِر آلفرد مهران هستم و ایرانی هم نیستم!»، از امضای مدارک سر بازمی‌زند. پس از آن به‌خاطر ابتلا به بیماریی که اعلام نشده، به بیمارستانی نامعلوم منتقل می‌شود. وی کتابی به انگلیسی به نام مرد ترمینال نوشته‌است که در آن به شرحِ سرگذشت‌اش می‌پردازد.