خبررسانی دیگ پرس

منبع: روزنامه الحيات چاپ لندن
برگردان: فرزان شهيدي
اختلافات آمريكا وعربستان سعودي بر سر عراق بيش از گذشته آشكار شده است. عربستان از ابتدا معتقد بود حمله به عراق موجب تقويت ايران و وابستگي بغداد به تهران خواهد شد. يكي از مقامات سفارت عربستان در واشنگتن چند ماه پيش فاش كرد اگر آمريكا سياست هاي خود را در عراق تغيير ندهد عربستان به حمايت تسليحاتي از اهل سنت عراق خواهد پرداخت. البته اين مقام به خاطر اين اظهارات ـ كه غيرمسئولانه خوانده شد ـ به رياض فراخوان شد، اما ديري نپاييد كه ملك عبدالله پادشاه عربستان در نشست سران عرب از غيرقانوني بودن اشغال عراق سخن گفت.پس از آن نوبت به آمريكا رسيد تا اسرار ومواضع خود را فاش سازد. زلماي خليل زاد سفير واشنگتن در سازمان ملل كه قبلا در كسوت سفارت بغداد بود، اعلام كرد: نه تنها ايران وسوريه به ناامني هاي عراق دامن مي زنند، بلكه برخي از همسايگان عراق كه هم پيمان آمريكا هستند به تخريب دولت نوري مالكي مي پردازند. ترديدي نيست كه مقصود خليل زاد از اين سخنان عربستان بوده است. روزنامه نيويورك تايمز نيز در همين راستا اخباري درباره خشم دولتمردان آمريكايي نسبت به هم پيمانان سعودي خود منتشر ساخت. روزنامه گاردين چاپ انگليس هم اعلام كرد آمريكا وانگليس از ابتدا از عربستان خواسته بودند از دولت مالكي حمايت كند وتاكيد كرده اند كه سقوط مالكي حتي بر عربستان آثار منفي برجاي خواهد گذارد. اما به نظر مي رسد رياض بر خلاف اين توصيه ها عمل كرده است، تا جايي كه طبق گزارش دستگاه هاي اطلاعاتي آمريكا اكثر افراد انتحاري در داخل عراق سعودي هستند ودولت عربستان مانع خروج آن ها به سوي عراق نمي شود. سوال آن است كه عربستان با آن كه هم پيمان ديرين واشنگتن است، چرا درباره عراق تا اين حد با آمريكا اختلاف دارد؟ براي پاسخ به اين سوال بايد به تبيين مواضع واقعي دو طرف پرداخت. موضع عربستان را مي توان در اين عبارت خلاصه كرد: آمريكا با ايران درگير است، اما در واقع عراق را به ايران تسليم كرده است كه در صدد بسط هلال شيعي در خاورميانه است. سوال مقامات رياض آن است كه آيا از طريق دولت مالكي كه هم پيمان وبلكه عامل جمهوري اسلامي ايران است مي توان به مقابله با تهران برخاست؟در واقع آمريكايي ها با نوعي پارادوكس مواجه شده اند كه براي حل آن چاره اي جز بازي سياسي واتخاذ مواضع دوگانه ندارند. از يك سو اشغالگران آمريكايي قادر به گسست پيمان خود با شيعيان عراق نيستند ونمي توانند با اهل سنت عراق هم پيمان شوند. لذا روي گرداندن از شيعيان واقبال به اهل سنت به معناي رويارويي با شيعيان عراق خواهد بود وبه اعتقاد ناظران اين رويارويي، آمريكا را وارد دوزخي هولناك در عراق خواهد كرد كه چه بسا فرجام آن درگيري مستقيم با ايران باشد.بنابراين آمريكا چاره اي جز هم پيماني با اكثريت شيعه عراق ندارد، هر چند اين شيعيان از آن سو هم پيمان ايران باشند. به اعتقاد عربستان اين تناقض موجب ضعف آمريكا وتقويت جمهوري اسلامي ايران نه تنها در عراق بلكه در سطح منطقه شده است. عربستان از آمريكا مي پرسد چگونه با جنبش حماس كه سني است به اين بهانه كه هم پيمان ايران است مقابله مي كنيد، اما با نوري مالكي كه شيعه و وابسته به ايران است هيچ برخوردي نمي كنيد؟ برخي گزارش ها حاكي است كه عربستان اسنادي به دست آورده است كه نشان مي دهد مالكي عامل ايران است و عجيب اينكه اين اسناد در سطح وسيعي در بغداد پخش شده است، اما آمريكايي ها اعلام كرده اند اين اسناد جعلي است و مالكي عامل ايران نيست.اما انگيزه واستدلال آمريكا در حمايت از دولت مالكي چيست؟ سران واشنگتن قائل به آنند كه تخريب مالكي موجب مي شود روياي ثبات وامنيت عراق برباد رفته وآشوب وجنگ داخلي اين كشور را فراخواهد گيرد و زبانه هاي اين جنگ طبعا به كشورهاي منطقه واز جمله عربستان سرايت خواهد كرد. اما به نظر مي رسد موضع عربستان بر اين اصل مبتني است كه جنگ داخلي در عراق بهتر از سيطره ايران بر اين كشور به نام دولت مالكي است.در هر حال، دو هم پيمان قديمي يعني آمريكا وعربستان دچار اختلافات عميقي شده اند وهر دو آينده عراق را براي خود فاجعه بار مي دانند. بوش از تقابل با اكثريت شيعه در عراق واهمه دارد وملك عبدالله نگران سيطره كامل ايران بر عراق است. بوش اكنون ناچار به مقابله با مثلث سني در عراق است وبايد هلال شيعي را به فراموشي بسپارد و در مقابل ملك عبدالله معتقد است بايد به حمايت از اهل سنت عراق در برابر شيعيان وحامي منطقه اي آنان يعني جمهوري اسلامي ايران پرداخت.ظاهرا براي اين اختلافات دورنماي روشني متصور نيست، اما سوال عراقي ها آن است كه عراق تا كي قرباني سياست ها واهداف قدرت هاي منطقه اي وفرامنطقه اي خواهد بود؟ وآيا ملت ستمديده عراق در آينده نزديك شاهد ثبات واستقلال كشورش خواهد بود؟