در اثر اين جنگ بغداد که از لحاظ فرقه‌اى متنوع بود، اكنون به يك شهر كاملا شيعى تبديل شده است. تعداد اهل سنت در بغداد فقط به 10% تا 15% مى‌رسد. از لحاظ اهل سنت، جنگ ديك چنى باعث تسلط شيعيان و ايرانى‌ها بر پايتخت عراق شده است. پايتختى كه همواره نماد كشورهاى عربى و مبارزه با استعمار بوده است. در انتخابات عراق، احزاب متعصب و همدست با ايران به قدرت رسيدند. «مجلس اعلاى اسلامى» در عراق كه حزب اساسى در پارلمان عراق شده است، توسط عراقى‌هایى اداره می‌شود كه در زمان صدام به ايران فرار کردند. این مجلس به دستور امام خمينى در سال 1982 در تهران تاسيس شده است. حزب الدعوه اسلامى، قديمى‌ترين حزب شيعى است كه براى برپايى حكومت اسلامى تلاش مى‌كند، اين حزب در دهه هشتاد به حزب‌الله در بيروت كمك كرد تا فعال شود و نخست‌وزير فعلى عراق از اين حزب است.

در سال 2005 شیعیان قانون اساسى عراق را وضع كردند، قانونى كه شوراى قانونگذارى را از تصويب قوانينى كه مخالف اسلام است، منع مى‌كند. برخى از مخالفان حكومت، دولت فعلى را عامل ايران مى‌دانند. خشونت‌ها و كشتارها روز به روز بين اعراب و كردها در شمال عراق بيشتر مى‌شود و ممكن است طرح اوباما براى عقب‌نشينى از عراق را به شكست بكشاند. این خشونت‌ها همچنین ممكن است تهديدى براى استقرار و امنيت در همه عراق گردد و حتى ممكن است آتش آن به سوريه، تركيه و ايران نیز كشيده شود.

بايد به ديك چنى بگوييم كه در نتيجه اين جنگ حدود صد هزار زن عراقى، شوهر و سرپناه خود را از دست داده‌اند و بيشتر آنها كسى را ندارند كه روزى آنها را تامين كند. آنها به سادگى نمى‌توانند از آب تميز و برق استفاده كنند. ديك چنى حدود 32 ميليارد دلار براى بازسازى چنين عراقى هدر داده است و بيشتر اين مبالغ را نمى‌توان دنبال كرد و نمى‌توان فهميد در كجا مصرف شده و به چه كسى تحويل داده شده است. ديك چنى حدود 32 ميليارد دلار را به نحوى توزيع كرده كه ما نمى‌توانيم بفهميم چه كسى آن را سرقت كرده است. آمریکایی‌ها از گروه بيمه آمريكائى خشمگين هستيد كه مبلغ 400 ميليون دلار را به عنوان اضافه‌كار به كارمندهاى خود داده است. ما در عراق سخن از 32 ميليارد دلار بر زبان می‌آوریم كه در كيسه‌هاى كاغذى قهوه‌اى رنگ توزيع شده است.

با افزايش جنايت‌ها و كشتارهاى فرقه‌اى و انتقام‌جويانه در عراق، حكومت مركزى نفوذ خود را در خيلى از مناطق عراق از دست داده است؛ به نحوى كه ارتش عراق جرات دخالت در آنجا را ندارد. اقتصاد عراق در حال فروپاشى است. كاغذ بازى حكومت جديد نيز حد و حصرى ندارد. اختلافات درونى در اين دولت به نحوى است كه جذب سرمايه‌هاى خارجى را محال مى‌سازد. خلاصه مى‌توان گفت كه جنگ بوش و ديك چنى در عراق باعث عدم استقرار بيش از پيش خاورميانه شده و باعث شد كردها براى جدایى‌طلبى تحريك شوند. چنى از موفقيت‌هاى خود صحبت مى‌كند ولى از درد و رنج انسان‌هایى كه وى باعث کشته شدن و آواره شدن آنها شده است هيچ صحبتى به ميان نمى‌آورد. وى يا تنها بر مسائل شكلى همچون انتخابات (كه در واقع بين انتخابات و دموكراسى اختلاف زيادى وجود دارد)، اشاره مى‌كند و يا اينكه صراحتا دروغ مى‌گويد. وی هنگامى كه مى گويد گسترش نفوذ ايران در عراق متوقف شده است، صراحتا دروغ مى‌گويد. دروغ ديگر چنی اين بود كه گفت ما در عراق با القاعده مى‌جنگيديم. آنها دروغگويى را به جایى رساندند كه ادعا كردند زندگى زنان عراقى بعد از اين جنگ بهتر شده است.

سؤالى كه اكنون مطرح مى‌شود اين است كه آيا مردى پيدا مى‌شود كه داراى دل شير باشد و ديك چنى را به اتهام خيانت به انسانيت و ارتکاب جرايم ضد انسانی محاكمه كند؟