منبع : روزنامه ایتالیایی Corrire della Sera

جنگ سازمان های اطلاعاتی با خشونتی هرچه بیشتر همراه می شود. این مطلب را "گودیو الیمپیو" در روزنامه Corrire della Sera می نویسد.
همه چیز از سر زدن به یک تعمیرگاه خودرو آغاز شد: حسن، یکی از سران حزب الله به تعمیرگاه آمده بود تا ماشینش را تعمیر کند. اما زمانی که متخصص برق ماشین دست به کار شد، دید که در سیم برق ماشین دوربین فیلمبرداری بسیار کوچکی جاسازی شده است. حسن به سایر سران حزب الله زنگ زد و آنها هم چنین دستگاهی در ماشین های خود پیدا کردند: دوربین ها حرکت خودرو و مقصد را ثبت می کردند. سازمان ضدجاسوسی حزب الله، "الکتیبه 1800" می دانست که گناهکار را کجا پیدا کند. مقصر "مروان فقیه"، فروشنده خودروها به سران حزب الله بود. او را مجبور کردند که اقرار کند: "موساد" در سال های دهه 90 در فرانسه او را اجیر کرده بود. از آن زمان تا کنون فقیه به صاحبان خود اطلاعاتی مهم می فروخت.
این تنها گوشه ای از جنگ محرمانه در خاور نزدیک است. مامورین اطلاعاتی اسرائیل، ایران، سوریه، لبنان و فلسطین، دختران فاحشه و رقاص، شرکت کنندگان در این مناقشه هستند. آنها جاسوسی می کنند و یکدیگر را می کشند. اسرار را می دزدند و تله و دام سازماندهی می کنند. در ماه نوامبر سازمان ضد جاسوسی حزب الله فعالیت برادران علی و یوسف جراح را فاش کرد. علی از سال های دهه 80 برای اسرائیلی ها کار می کرد. موساد او را برای انجام فعالیت جاسوسی علیه حزب الله و سوریه به ابزار ارتباطاتی، دستگاه برای استراق سمع و فیلمبرداری مجهز کرده بود.
حزب الله این را غیر ممکن نمی داند که علی در قتل عماد مغنیه در دمشق نیز دخیل بوده باشد. مروان فقیه نیز می توانسته در این کار دست داشته باشد. مغنیه طی 10 ماه، 11 خودرو عوض کرده بود. ممکن است که همین فقیه خودرویی را به او فروخته بود که در آن بمبی کوچک پنهان شده بود.
به حکلات "متساد" بخشی از "موساد" که به قتل ها می پردازد، "الکتیبه 1800" و ایران از طریق سازمان "ВЕВАК" و "ارتش قدس" خود پاسخ می دهند. آنها در اسرائیل شبکه جاسوسی گسترده ای ساخته اند که اعضای آنها اعراب اسرائیلی، اقوام بدوی و فلسطینی ها هستند. گاهی آنها اطلاع دهندگانی را نیز در خارج از مرزها اجیر می کنند. پس از جنگ 2006، اسرائیلی ها یقین یافتند که شبکه حزب الله توانسته است اطلاعاتی گسترده درباره پتانسیل نظامی اسرائیل جمع آوری کند و این شبکه دارای امکان گرفتن پیام ها در طول مرز است. این شبکه دارای مواضعی قوی در آمریکای جنوبی و قفقاز نیز می باشد.
برای اجیر کردن جاسوس ها علاوه بر پول، از مواد مخدر نیز استفاده می کنند. پخش کنندگان مواد مخدر، افرادی آدم فروش اما متفقینی ارزشمند هستند، زیرا آدم های آنها همه جا هستند و دارای قایق هایی کوچک هستند که برای نفوذ به خاک دشمن و عرضه سلاح ایده آل است.
گاهی نیز جاسوس ها از روش هایی قدیمی استفاده می کنند: بمب در خودرو، کالاشنیکوف، هفت تیر دارای صداخفه کن، آدم ربایی. اما زمانی که ممکن باشد، مامورین 007 از فناوری های عالی استفاده می کنند: میکروفون های حساس و نامرئی، موادی که درباره هدف برای حمله بدان اطلاعات می دهند، دوچرخه دارای سیستم نظارتی. زمانی که در جوار اقامتگاه ولید جنبلاط رهبر دروزها چنین دوچرخه ای پیدا شد، احتمالاتی مختلف مطرح شدند. سازماندهندگان نیز به همین نیاز داشتند. از این رو شرکت کنندگان در جنگ محرمانه خاور نزدیک باید نه تنها ماموریت خود را به پایان برسانند، بلکه مهم تر این است که بذر تردید کاشته و گمراه کنند تا هیچکس متوجه نشود که چه کسی این ماموریت را اجرا کرده است.