اعضای بازی پدرخوانده در لحظات حساس و به‌واسطه هیجانی که در بازی جریان دارد، گاهی کنترل خود را از دست می‌دهند و با فریاد زدن و عصبانیت صحبت می‌کنند. آن‌ها گاهی یکی از اعضا را به‌خاطر رفتار اشتباهش سرزنش می‌کنند و مدام به او می‌گویند که به‌خاطر این اشتباه باید از بازی خارج شود. گاهی این میزان از اتهام و سوگیری که نسبت به اعضا است به آن‌ها فشار روحی وارد می‌کند و حتی مخاطبان هم این این فشار را احساس می‌کنند.

بازی پدرخوانده می‌تواند انتخاب خانواده‌ها برای بازی با اعضای خانواده در اوقات فراغت باشد اما این نکته را در نظر بگیرید که حفظ احترام و حرمت بین اعضای خانواده در الویت قرار دارد و یک بازی نباید باعث بی‌حرمتی در خانواده بشود. شما به عنوان بزرگتر خانواده باید به فرزندتان گوشزد کنید که مواظب باشد هنگام اتهام زدن، کسی را مسخره و یا به او توهین نکند. همچنین فریاد زدن و استفاده از خشونت راه خوبی برای دفاع از خودش و بی‌گناه جلوه دادنش نیست. از آنجایی که شما الگوی مورد توجه فرزندتان هستین، می‌توانید در بازی، با آرامش و استدلال صحبت کنید تا فرزندتان هم بازی منطقی و مسالمت‌آمیز را از شما یاد بگیرد.

به فرزندتان یادآور شوید که درست است که دروغ‌گویی ابزار اثبات مافیا برای این بازی است اما آنچه در این بازی مهم است این است که شهروندان با راست‌گویی و برقراری اعتماد و اتحاد بین هم سعی دارند مافیا را از شهر بیرون کنند. پس راه حل این بازی راست‌گویی و رفتاری اخلاقمند است.

خلاصه: بازی پدرخوانده با دروغ‌گویی و گهگاهی رفتارهای عصبی و خشن همراه است. لازم است که در حین تماشا درباره آثار و عواقب این‌گونه رفتار با فرزندتان گفت‌وگو کنید.

با فرزندان خود صحبت کنید درباره

به‌نظرت دروغ‌گویی مافیا انتخاب درستی برای پیروز شدن است؟ شهروندان چطور می‌توانند بر مافیا پیروز شوند؟ چه چیزی کمک‌کننده شهر است؟ تو نقش مافیا را بیشتر دوست داری یا شهروند؟ چرا؟

اگر مافیا بودی، برای پیروزی چیکار می‌کردی؟ کدام نقش شهروندها را دوست داری؟ کدام نقش مافیا را دوست داری؟ به‌نظرت عصبی شدن و فریاد زدن کمکی به روند بازی می‌کند؟ به‌نظرت چطور می‌شود اعتماد دیگران را جلب کرد؟