لئوناردو باف يک پژوشگر دينى معروف در برزيل است. متن زير، نوشته اوست
در ميزگردى که درباره «دين و آزادى» برپا شده بود و دالايى‌لاما هم در آنحضور داشت، من با کنجکاوى، و البته کمى بدجنسى، از او پرسيدم: عالى جناب،بهترين دين کدام است؟
...خودم فکر کردم که او لابد خواهد گفت: «بودايى» يا «اديان شرقى که خيلىقديمى‌تر از مسيحيت هستند.»دالايى‌لاما کمى درنگ کرد، لبخندى زد و به چشمان من خيره شد ... و آنگاه گفت:
«بهترين دين، آن است که از شما آدم بهترى بسازد.»من که از چنين پاسخ خردمندانه‌اى شرمنده شده بودم، پرسيدم:آنچه مرا انسان بهترى مى‌سازد چيست؟
او پاسخ داد:
«هر چيز که شما را دل‌رحم‌تر، فهميده‌تر، مستقل‌تر، بى‌طرف‌تر، بامحبت‌تر،انسان دوست‌تر، با مسئوليت‌تر و اخلاقى‌تر سازد. دينى که اين کار را براى شما بکند، بهترين دين است»
من لحظه‌اى ساکت ماندم و به حرف‌هاى خردمندانة او انديشيدم. به نظر منپيامى که در پشت حرف‌هاى او قرار دارد چنين است:دوست من! اين که تو به چه دينى اعتقاد دارى و يا اين که اصلاً به هيچ دينىاعتقاد ندارى، براى من اهميت ندارد. آنچه براى من اهميت دارد، رفتار تو درخانه، در خانواده، در محل کار، در جامعه و در کلّ جهان است.به ياد داشته باش، عالم هستى بازتاب اعمال و افکار ماست.
«هيچ دينى بالاتر از حقيقت وجود ندارد.»